Türkiye İstatistik Kurumu'nun son verilerine göre, ülke genelinde yoksulluk oranları bölgeden bölgeye önemli farklılıklar göstermektedir. Yapılan araştırma ile birlikte, Türkiye genelindeki göreli yoksulluk oranlarının yanı sıra sosyal dışlanma riski de detaylı bir şekilde ortaya konmuştur. İBBS 2. Düzey bölgeleri dikkate alınarak hazırlanan gelir ve yaşam koşulları araştırması, TÜİK tarafından açıklanmış olup, hanehalkı gelirlerinin belirlenmesiyle birlikte yoksulluk sınırının altında kalan bölgeler belirlenmiştir.
En Yüksek Yoksulluk Oranı Trakya ve Kastamonu Bölgesinde
Yapılan araştırma neticesinde, gelire dayalı olarak hesaplanan göreli yoksulluk oranının en yüksek olduğu alanlar tespit edilmiştir. Trakya bölgesinin gözdesi olan Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli'yi kapsayan TR21 bölgesi, yüzde 14,5 oranıyla ilk sırayı almakta. Bu bölgedeki hanelerin büyük bir kısmı, yoksulluk sınırının altında yaşam mücadelesi vermektedir. Bu durumu izleyen bir diğer bölge ise Kastamonu, Çankırı ve Sinop illerini kapsayan TR82 bölgesi, burada yoksulluk oranı yüzde 14,3 olarak belirlenmiştir. Özellikle Türkiye'nin batı ve kuzey bölgelerinde yoksulluk oranlarının yüksek olması dikkat çekmiştir. Bu veriler, özellikle sosyoekonomik yapı açısından sorunlu bölgelerde istihdam ve gelir dağılımı eşitsizliklerinin varlığını göstermektedir.
Güneydoğu’da Oranlar Daha Düşük
Doğu Karadeniz’de Durum Ne?
Yayınlanan harita, Doğu Karadeniz Bölgesi’nin yoksulluk oranları hakkında net veriler sunmaktadır. Trabzon, Ordu, Giresun, Rize, Artvin ve Gümüşhane illerini kapsayan TR90 bölgesindeki göreli yoksulluk oranı Türkiye genelindeki en yüksek seviyelerden uzak bir görüntü arz etmektedir. Bu bölgedeki yoksulluk oranı, yüzde 6,5 ile 8,4 arasında değişiklik göstermektedir. Bu durum, Doğu Karadeniz'in yoksulluk açısından Türkiye ortalamasında "düşük-orta" risk grubunda yer aldığını göstermektedir. Bu sonuç, bölgenin sosyal ve ekonomik yapısında bazı olumlu gelişmelerin olduğunu ve insanların yaşam standartlarının görece yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.
Sosyal Dışlanma Riski ve Tanımı
Yapılan raporda yalnızca gelir durumları değil, aynı zamanda sosyal dışlanma riski de detaylı bir biçimde incelenmiştir. Yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında bulunan bireyler; göreli yoksulluk, maddi ve sosyal yoksunluk ile düşük iş yoğunluğu göstergelerinin en az birinden yoksun bireyler olarak tanımlanmıştır. Bu kişiler, toplum içerisinde sosyal entegrasyon sağlamakta zorlanmakta ve ekonomik zorluklarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu durum, sosyal adaletin sağlanması ve eşit yaşam koşullarının oluşturulması adına önemli bir mesele olarak öne çıkmaktadır. Devlet ve yerel yönetimler, bu bireylerin yaşam standartlarını iyileştirmek ve toplumsal bütünlük sağlamak amacıyla çeşitli sosyal politikalar geliştirmeli ve uygulamalıdır.
Çocuklarda Yoksulluk Riski Daha Yüksek
Son yıl içerisinde yapılan değerlendirmeler sonucunda, Türkiye genelinde bireylerin yüzde 27,9'unun yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında yaşadığı tespit edilmiştir. Bu oran, yaş gruplarına göre incelendiğinde oldukça çarpıcı sonuçlar ortaya çıkmaktadır. Özellikle 0-17 yaş grubundaki çocuklarda yoksulluk riski yüzde 36,8 oranında belirlenmiştir. Bu durum, genç neslin geleceği üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceği anlamına gelmektedir. Diğer ya gruplarında ise 18-64 yaş arasında yoksulluk riski oranı yüzde 25,1, 65 yaş ve üzeri grupta ise bu oran yüzde 22,8 olarak tespit edilmiştir. Bu veriler, yaşlı bireyler ve gençlerin karşılaştıkları ekonomik zorlukların ve sosyal dışlanmanın daha belirgin olduğunu ortaya koymaktadır. Eğitim, sağlık ve sosyal hizmet alanındaki eksiklikler, bu durumun başlıca nedenleri arasında yer almaktadır.
